Even bijpraten Marieke Falkmann, Nederlands kampioen 5.000m in 2010. De atlete van Team4Mijl is fit, haar trainingen gaan goed. Afgelopen weekend won ze een 10km in 37’44″ en ze heeft zelfs plannen nog langere afstanden te gaan verkennen. ‘Ik graag in Egmond de halve marathon willen lopen. Maar toen deze wedstrijd naderde, kwam het toch iets te vroeg. Ik start nu in Apeldoorn op de 18km.’ Op het gebied van studie hoopt ze in maart haar diploma voor Master in Bewegingswetenschappen te krijgen. Afgelopen week leverde ze haar scriptie in. Falkmann testte hiervoor 62 sporters voor haar onderzoek waarvan het onderwerp was: ‘Hoe komt het dat atleten met een eerdere blessure vatbaarder zijn voor een nieuwe blessure’.
Een paar vragen aan Marieke Falkmann:

1. Hoe gaat het met je?
Het gaat goed met me. Vorig jaar rond deze tijd had ik last van een hakblessure die bijna een half jaar heeft geduurd. Ik ben nu goed bezig met het opbouwen. De trainingen gaan erg goed en ik ben goed belastbaar. Ik doe voornamelijk veel duurtrainingen en 2 baantrainingen waarbij het tempo langzaam wordt opgevoerd.

2. Op wat ben je aan het afstuderen, en hoeveel tijd neemt het (nog) in beslag?
Ik ben bijna Master Bewegingswetenschappen. Ik heb vorige week mijn scriptie (afstudeer artikel) ingeleverd en hoop in maart mijn diploma in ontvangst te mogen nemen. Het onderwerp van mijn onderzoek was, heel toepasselijk, ‘hoe komt het dat atleten met een eerdere blessure vatbaarder zijn voor een nieuwe blessure’.

3. Leuke/interessante ontdekkingen gedaan?
Ik heb 62 sporters (van team- en individuele sporten) getest op hun reactietijd, perifere zicht en aandacht. Ik heb ontdekt dat atleten die een chronische blessure hebben gehad in het afgelopen half jaar op minder ‘cues’ reageren in hun visuele veld dan atleten die geen eerdere blessure hebben gehad. Dit kan ervoor zorgen dat deze groep niet goed reageert op situaties in hun omgeving tijdens een training/wedstrijd waardoor het risico op een blessure vergroot. Bij de atleten die een chronische en acute blessure gehad hebben in het afgelopen half jaar is een verhoogd stress-level gemeten, wat ook in verband staat met een verhoogd risico op blessures. Bij de groep met een chronische blessure was dit verhoogde stress-level ook zichtbaar als de blessure in de afgelopen twee jaar was ontstaan.

4. 2011 was al een aantal maanden onderweg toen jij in mei je rentree maakte van je hakblessure. Je kwam nog tot een 4e plaats op het NK (16’30) en op de 1500m tot 4’21. Hoe kijk jij terug op 2011?
Ik kijk best wel positief terug. Natuurlijk waren mijn prestaties niet van het niveau om heel erg trots op te zijn, maar als ik bekijk naar de periode voorafgaand aan het seizoen ben ik best tevreden. Ik ben tijdens de trainingsstage in Portugal (eind april) pas begonnen met de echte specifieke baantraingen. Daarvoor hebben we gezorgd dat ik snel weer wat snelheid terug had, maar er was daardoor niet de ruimte om veel duur te doen. Dit merkte ik ook wel in de 5000m wedstrijden die ik heb gelopen. De 1500m verbaasde me enigszins, omdat ik ondanks de weinige specifieke trainingen al snel bij mijn oude niveau zat. Het NK was dan ook verlopen zoals ik het een beetje verwacht had: Als het een boemel zou worden had ik mezelf uiteindelijk wel op het podium verwacht. Het werd helaas een snelle race en ik kon niet meer doen dan volgen.

5. Je ziet momenteel ook dat de dames zich op de weg aardig aan het ontwikkelen zijn. Hoe kijk jij naar de weg?
Het is erg leuk om te zien dat er nu zoveel dames op de weg actief zijn en ook nog eens erg hard lopen. Ik had zelf het idee om de halve in Egmond te gaan lopen, maar toen deze wedstrijd naderde kwam het toch nog iets te vroeg. Ik start nu in Apeldoorn op de 18km. Ik ben toch benieuwd wat ik op de langere afstand kan lopen. Het is vooral een test van hoe de wintertrainingen verteerd zijn. Ik heb eerder een 10mijl (Cascaderun Hoogeveen) gelopen en dit beviel mij best goed. Ik zal dit seizoen nog wel wat meer wegwedstrijden lopen, maar dit zullen 10km wedstrijden worden als onderdeel van de wintertrainingen. Uiteindelijk zie ik mijzelf toch meer als een baanatleet, maar ik vind wegwedstrijden altijd ook erg leuk om te lopen.

zaterdag, 28 januari 2012