Blank Vlasic werd afgelopen zomer tweede tijdens het wereldkampioenschap in Daegu. Toch omschrijft de Kroatische hoogspringster 2011 als een frustrerend jaar. Op de website van European Athletics blikte zij deze week terug.

Hoe zou jij het afgelopen seizoen omschrijven?
Gezien de omstandigheden heb ik gedaan wat ik kon. Op basis wat er tijdens de wintervoorbereidingen gebeurde moet ik tevreden zijn met hoe de dingen gelopen zijn. Maar het was verre van wat ik gehoopt of gewild had dus ik hoop dat de blessures snel zullen verdwijnen en ik mijn aandacht op 2012 kan richten.

Wat was je grootste succes van het seizoen en waar was je absoluut niet tevreden over?
Ik ben trots op mijn prestatie in Daegu. Ik had niet gedacht dat ik het in me had. De omstandigheden waren erg lastig en toch wist ik mijn beste seizoensprestatie met drie centimeter te verbeteren. Ik heb daar echt het maximale uit mezelf gehaald. Het bevestigt weer hoe belangrijk het is om het hoofd koel te houden. Nu is het vooral geduld hebben totdat het lichaam weer herstelt is. De andere wedstrijden van afgelopen jaar wil ik het liefst zo snel mogelijk vergeten.

Hoe gaat het momenteel met de knie?
Het is niet goed en ook niet slecht. In Brussel, tijdens de Ivo van Damme Memorial, was ik vooral blij dat de achillespees het hield. Op dit moment werken we keihard aan het herstel en dan moet de knie aangepakt worden. Na al die jaren van trainen en wedstrijden is het kraakbeen versleten en we moeten een manier zien te vinden op dat op te lossen.

Zal dat een operatie vergen?
Dat is een van de mogelijkheden. We zullen dit bespreken met een arts uit Wenen en we hopen de juiste oplossing te vinden. Totdat we een volledige diagnose hebben durf ik daar geen uitspraken over te doen.

Hoe kijk je naar het hoogspringen bij de vrouwen op dit moment, met name omdat er slechts enkele keren over de twee meter gesprongen werd?
Sommige dingen kun je simpelweg niet verklaren. Het ene seizoen is het andere niet.

Hoe zie jij de strijd met Anna Chicherova die dit jaar de wereldtitel pakte?
Het is een gezonde concurrentie, net zoals de strijd die ik vorig jaar met de Amerikaanse Chaunté Howard had. Ik heb altijd gezegd dat Anna een van mijn favoriete concurrentes is en ik respecteer haar enorm. Het heeft geen zin een verhaal te zoeken waar er geen is. Wij hebben een goede verstandhouding.

Hoe ga je om met die tweede plek nadat je jarenlang de nummer bent geweest?
Natuurlijk ben ik daar niet blij mee maar, zoals gezegd, de omstandigheden waren niet makkelijk. Ik heb gedaan wat ik kon en ik hoef me nergens voor te schamen. Het is onmogelijk om te eisen dat ieder jaar beter is dan het vorige.

Durf je nog na te denken over het wereldrecord?
Op dit moment is een wereldrecordpoging onhaalbaar. Maar als ik alles kan doen wat ik gepland heb voor deze winter dan hoop ik weer in de positie te komen om daar over na te denken. Ik ben tenslotte pas halverwege mijn carrière.

Hoe ga je je voorbereiden op het olympische jaar? Ga je nog nieuwe of speciale dingen toepassen in je training?
Wat betreft het trainingsprogramma, daarvoor moet je bij mijn vader zijn. Ik heb alle vertrouwen in mijn trainers. We overwegen een trainingskamp in een warm oord, begin volgend jaar. Ik verheug me op wat er komen gaat.

woensdag, 23 november 2011